Hello world all over again

Eind jaren negentig was ik in de werkgroep Nieuwe Media van de Leidse PvdA druk als de webmaster van de lokale site (dat was toen uiteraard ook knutselen in html) en columnist van E-Nieuws. Dat was onze email-nieuwsbrief die de eerste jaren élke week het zinnetje 'Geen nieuws uit de fractie' rondstuurde aan de tientallen abonnees, omdat de leden van de toenmalige fractie er nog moesten wennen dat ze wekelijks iets te melden hadden. Matthias gebruikte de site ook als laboratorium voor zijn ideeen als 'politicoloog met online technische bijscholing' (later zou hij er een bedrijf mee bouwen). Ergens in de loop van 2001 wees hij me op het weblog en toen ik in 2002 startte in de gemeenteraadsfractie, opende ik mijn digitale huiskamer.

Op 14 maart 2002 startte het blog Marije Logt, het eerste weblog van een Nederlandse politicus.

In de vooralsnog betrekkelijke anonimiteit van de pvda-leiden-site (de aantallen bezoekers zijn immers flink gekelderd sinds de verkiezingen) start ik mijn weblog. Ik moet je zeggen, het voelt bijkans als een nog zwaardere verantwoordelijkheid dan het hele raadslidmaatschap. Vier jaar lang, praktisch elkedag, het voornemen is er.

Ik blogde tot 5 maart 2010. Bijna 2.000 blogs werden het, met 20.000 reacties en dus interacties met partijgenoten én politieke tegenvoeters, met Leidenaars en mensen van ver over allerlei grenzen. Het was geweldig. Maar toen ik stopte als raadslid, nam ik ook afscheid van 'Marije Logt'.

In de jaren daarna vermaakte ik me, politiek functieloos, uiteraard prima op twitter (dat was toen nog leuk) en verplaatste de iets langere posts zich naar LinkedIn. Ik heb nog een tijdje e-mail-nieuwsbrieven gestuurd, maar daar kwam ook weer de klad in. Van Substack krijg ik het benauwd. Dingen "op de website zetten" die al elders staan, dat is ook altijd zo'n klusje dat blijft liggen dus op mijn zakelijke website is het archief van de columns voor VNG magazine en Binnenlands Bestuur ook niet volledig. De afleveringen van mijn podcast komen volautomagisch op mijn site terecht, maar voor wat zinvolle interactie zorgen ze daar niet. Kortom: ik voelde me nergens echt helemaal thuis, online.

Dankzij de geweldige Felienne Hermans kreeg ik weer zin. Zoals het ouwe internet was, beetje zelf knutselen, eens kijken of je een site aan de praat krijgt, dingen installeren waar je maar half van weet hoe ze werken en dan iets online vinden op een forum waardoor het aan de praat gaat... lekker. Maar vooral ook: een eigen online huiskamertje waar je zelf mag weten wat je aan de muur hangt.

Dat is niet alleen een leuke hobby. Het gaat ook om vrijheid, autonomie en democratie. Maar daarover dus veel meer. Hier. En als ik klaar ben met 'importeren' vast ook in het archief.

Hello world all over again!